• Św. Anna Samotrzecia – Przyrowska
  • Autor nieznany
  • II połowa XIX wieku
  • Malarstwo ludowe
  • olej na płótnie
  • 40
  • 61,5 cm x 46,0 cm

Św. Anna Samotrzecia – Przyrowska

Autor nieznany, II połowa XIX wieku, warsztat częstochowski

Obraz jest XIX wieczną kopią rzeźby św. Anny Samotrzeciej z Przyrowa. Obraz jest malowany w uproszczony sposób, szaty oddane są jednowymiarowo, z deformacjami proporcji postaci. Charakterystyczne dla warsztatu częstochowskiego jest „grzebykowanie” tła obrazu. W przeciwieństwie do rzeźby – na obrazie Jezus trzyma w ręce różę. Motyw pąka kwiatowego powielony jest również na szacie małego Jezusa. Jest to element wspólny dla innych cechowych i ludowych przedstawień św. Anny Przyrowskiej.

Oryginalna rzeźba św. Anny Samotrzeciej z sanktuarium św. Anny pod Przyrowem, najstarszego w Polsce sanktuarium św. Anny pochodzi z końca XV wieku. Figura przedstawia tronującą św. Annę, przy boku której klęczy młoda Maryja, zaś z drugiej strony na kolanach św. Anny ukazany jest w ożywionej pozie mały Jezus. Siedząca frontalnie św. Anna przygarnia ramionami zarówno Maryję jak i Dzieciątko. Rzeźba przetrwała do naszych czasów w praktycznie niezmienionej formie, jedynie w czasach baroku dodano sukienkę zakrywającą nagie ciało Dzieciątka oraz korony ufundowane w 1651 roku przez Ewę Jurzkiewiczową. Figura św. Anny Samotrzeć umieszczona jest w niezwykle dekoracyjnym i dojrzałym artystycznie ołtarzu autorstwa Jerzego Larsa. Sanktuarium św. Anny z Przyrowa jest najstarszym polskim sanktuarium poświęconym babci Jezusa, a sama rzeźba należy do najpiękniejszych późnogotyckich rzeźb w Polsce.